Introduction

Catsitten

“Een kat of geen kat;

dat is de vraag”

Wat sommigen met baby’s hebben, heb ik met katten. Schattig vind ik ze, ze maken dat oxytocine met me aan de haal gaat. Maar wil ik zelf wel zo’n pluizige viervoeter in huis? Niet fulltime in elk geval.

Enkele jaren geleden wilde ik op reis gaan. Helaas stonden mijn financiën me niet toe te doen wat ik wilde. Dat dwingt tot creativiteit. Zo kwam ik op het idee op andermans huis en -dier te passen. Het brengt me op plaatsen waar ik anders niet gekomen zou zijn en het levert me het gezelschap van katten op!
Het begon met oppassen in eigen land. Vanaf het begin van mij werkzaam leven heb ik te maken gehad met een aanzienlijke reistijd. Toch heb ik geen moment overwogen te verhuizen. In plaats daarvan bedacht ik mij, dat het een goed idee was dichterbij huis – of beter gezegd: werk – op te passen om daarmee mijn dagelijkse reistijd te verminderen. Al was het dan maar voor een poosje. Een schot in de roos bovendien, want het gaf me letterlijk het gevoel een minivakantie te vieren.

Verdere reizen volgden spoedig. Het oppassen bracht me uiteenlopende plekken in de wereld, want omdat ik niet altijd beschikbaar ben is enige flexibiliteit mijnerzijds geboden. Als ik weg wil en kan, kijk ik waar een oppas gewenst is.
Zolang vraag en aanbod met elkaar in overeenstemming zijn is er geen vuiltje aan de lucht!

Geef een reactie