The Lovecats

Het grootste gedeelte van mijn leven ben ik al een fan van de jarentachtigband The Cure. The Lovecats was altijd al een van mijn favoriete nummers, dus kwam zeker als een van de eersten in mijn gedachten op toen ik begon na te denken over muziek met als thema katten. Pakkend, vrolijk en heerlijk ritmisch. Maar een sarcastische noot is ook duidelijk hoorbaar, dus waar gaat het eigenlijk over? Daar bestaan verschillende lezingen over.
De eerste interpretatie die ik tegenkwam was dat zanger Robert Smith het nummer schreef tijdens een LSD-trip. De genoemde lovecats waren geen poezen, maar minnaars die een zelfmoordpact afsloten.
Een aantal fans beweert dat Smith geïnspireerd was door het boek The Vivisector (Patrick White, 1970). Daarin wordt een aantal katten in een afgesloten zak verdronken. De kat als onschuldig en kwetsbaar deel van de samenleving, en de wreedheid die regelmatig jegens hen aan de dag gelegd wordt. De derde verklaring is mijn favoriet: de zanger van de Cure was een tijdlang compleet geobsedeerd door de film de Aristokatten. Hij kende zelfs alle liedjes uit zijn hoofd.
Hoe het ook zij: als je dit nummer gehoord hebt vergeet je het nooit meer. Niemand miauwt zoals Robert Smith!

Geef een reactie