Liefde groeit

Cooper was een tijdlang enigste kat, maar uiteindelijk wilde zijn baasje toch een kitten erbij. Hij was namelijk een niet erg affectieve kat, schootje zitten was er niet bij en na twee keer aan je hand geroken te hebben was hij alweer met de Noorderzon vertrokken. Dus Morris kwam erbij, en dat was wel even slikken voor hem! Opeens was er dat kleine, oranje ding waar iedereen mee wegliep. Superschattig om te zien, en hij deed alles wat Cooper niet deed: op schoot zitten, spelen en kroelen. En op een of andere manier vond ik dat toch wel sneu voor hem. Ook een kat kan zijn persoonlijke historie hebben, en daar kan hij helemaal niks aan doen! Mogelijk was hij zelfs een beetje jaloers, want hij deed niet altijd even aardig tegen die kleine…
Katten kunnen wel degelijk emoties ervaren. Die hebben vaak te maken met het zich bedreigd voelen in het voorzien in de primaire behoeftes. Krijg ik wel genoeg te eten? Kan ik wel op mijn favoriete plekje liggen? Dat een kat een emotie als jaloezie zou ervaren, daar zet de wetenschap zijn vraagtekens bij.   

Inmiddels zijn we ruim een jaar verder, en Morrisje is een Morris geworden. Beide katten zijn inmiddels aan elkaar gewend. Die kleine heeft duidelijk leven in de brouwerij gebracht, zoveel is wel duidelijk. Af en toe laat hij zijn huisgenootje alle hoeken van de kamer zien, zo niet goedschiks dan wel kwaadschiks.

Maar de liefde… die is gegroeid.

Geef een reactie